cumbaliev:

Bir yerlerde çocuklar oyun oynarmış sevinçle Uçurtmalarını uçururlarmış masmavi gökyüzünde beyaz bulutlarla birlikte Sahi oralarda gökyüzü mavi, bulutlar beyazmış nedense? Burada, vatanımda bulutlar kapkara, gökyüzü kızıl Düştüğünde bir anda her yeri kanlara bulayan ve nereden geldiği bilinmeyen havanların mermilerin bombaların bıraktığı izlerle Oyuncak derler, renkli sıcak şeylermiş… Yoksa bizimkiler bizimkiler oyuncak değil mi? Kırık tüfekler, bıçaklar, mermi kovanları ki; Çekirdekleri kim bilir hangi masumun beynine saplanmış Önce oyunlarımızı sonra oyuncaklarımızı elimizden aldı büyükler Bizlerse ya seyirci ya kurban Çocuk! Zulmün kucağına sabırla birlikte düştün İnsanların gözlerini karanlıklara çevirdiği bir zamanda Ve hoş geldin aramıza Bir umut, bir hayat, bir can getirdin o masum, o mahzun bakışlarınla Sen büyüyeceksin çocuk Göreceksin, bileceksin her şeyi Tertemiz yüzünden fışkıran nur Her geçen gün biraz daha artacak sabrın ve direnişinle Ve bakışların, bakışların biraz daha derinleşecek zulümlerle birlikte Zulmü yaşayarak ölümlerle Ve bil ki ey çocuk! O zalimlerin yaptıklarından gafil olmayan Rabbin beklemekte o günü senin için Sen O’nun için yaşadıkça Bu mahzunluğun o gün bitecek çocuk! O gün sana korku O gün hüzün yok sonsuza dek… Ve unutma çocuk! Sen de öleceksin, onlar da…Abdullah Taşkıran

cumbaliev:

Bir yerlerde çocuklar oyun oynarmış sevinçle 
Uçurtmalarını uçururlarmış masmavi gökyüzünde beyaz bulutlarla birlikte 

Sahi oralarda gökyüzü mavi, bulutlar beyazmış nedense? 
Burada, vatanımda bulutlar kapkara, gökyüzü kızıl 
Düştüğünde bir anda her yeri kanlara bulayan 
ve nereden geldiği bilinmeyen havanların mermilerin 
bombaların bıraktığı izlerle 

Oyuncak derler, renkli sıcak şeylermiş… 
Yoksa bizimkiler bizimkiler oyuncak değil mi? 
Kırık tüfekler, bıçaklar, mermi kovanları ki; 
Çekirdekleri kim bilir hangi masumun beynine saplanmış 

Önce oyunlarımızı sonra oyuncaklarımızı elimizden aldı büyükler 
Bizlerse ya seyirci ya kurban 


Çocuk! 

Zulmün kucağına sabırla birlikte düştün 
İnsanların gözlerini karanlıklara çevirdiği bir zamanda 
Ve hoş geldin aramıza 
Bir umut, bir hayat, bir can getirdin o masum, o mahzun bakışlarınla 

Sen büyüyeceksin çocuk 
Göreceksin, bileceksin her şeyi 
Tertemiz yüzünden fışkıran nur 
Her geçen gün biraz daha artacak sabrın ve direnişinle 

Ve bakışların, bakışların biraz daha derinleşecek zulümlerle birlikte 
Zulmü yaşayarak ölümlerle 
Ve bil ki ey çocuk! 
O zalimlerin yaptıklarından gafil olmayan Rabbin 
beklemekte o günü senin için Sen O’nun için yaşadıkça 

Bu mahzunluğun o gün bitecek çocuk! 
O gün sana korku 
O gün hüzün yok sonsuza dek… 

Ve unutma çocuk! 
Sen de öleceksin, onlar da…

Abdullah Taşkıran